رضا اكبرى (استاديار دانشگاه امام صادق)

آيا روشى با نام (روش مطالعه كتاب محور) در روش هاى مطالعه فلسفه وجود دارد؟ سخن را با اين پرسش جدّى آغاز مى كنم, چون كه اين پرسش و پاسخ به آن ما را با مشكلات جديد نحوه آموزش فلسفه اسلامى در دانشگاه هاى كشور مرتبط مى كند. در پاسخ به اين پرسش بايد گفت كه اين روش را هيچ فيلسوفى توصيه نمى كند, هرچند در مقام واقع, آن چه غالباً در دانشگاه هاى كشور در مقاطع كارشناسى, كارشناسى ارشد و دكترى فلسفه اسلامى شاهد آن هستيم, چيزى جز همين روش نيست...

لینک مستقیم به مطلب

پژوهشگاه دانشهاي بنيادي

پژوهشکده فلسفه تحليلي

(مركز تحقيقات فيزيك نظري و رياضيات)

پاييز 85

               18/7/۸5                       ماه: ابن هيثم و گاليله،

                                 حسين معصومي همداني،

                                 ﻣﺆسسه پژوهشي حکمت و فلسفه ايران.

1/8/۸5                          درآمدي بر منطق اثبات پذيري،

                                 مرتضي منيري،

                                 پژوهشگاه دانشگاه بنيادي- پژوهشکده رياضيات.

15/8/۸5                      دلالت بدون مدلول در اسامي خاص،

                                محسن زماني،

                                پژوهشگاه دانشگاه بنيادي- پژوهشکده فلسفه تحليلي.

29/8/۸5                      معناشناسي "دوبعدي" و برهان تصورپذيري،

                                علي صبوحي،

                                    پژوهشگاه دانشگاه بنيادي- پژوهشکده فلسفه تحليلي.

13/9/۸5                       امکان سخن گفتن از خدا، 

                                اميرعلي زماني،                                 

                                     دانشگاه قم.

27/9/۸5                     آزمون تورينگ و نظريه عدم اولويت زبان و تفکر.

                               مهدي نسرين،

                               پژوهشگاه دانشگاه بنيادي- پژوهشکده فلسفه تحليلي.

11/10/۸5                     شکاکيت و گونه هاي متفاوت برهان هاي استعلايي،

                              حميد وحيد،

                                   پژوهشگاه دانشگاه بنيادي- پژوهشکده فلسفه تحليلي.

* سخنراني در اين تاريخ روز سه شنبه برگزار مي گردد.

تهران- ميدان نياوران- پژوهشگاه دانش هاي بنيادي- پژوهشکده فلسفه تحليلي

ساعت: 18-16

تلفن: 22803669      فکس:22828079

email: phil@ipm.ir

لینک مستقیم به مطلب

در باره‌ی سعادت، پول و خرسندی در بخشيدن آن به ديگران

پیتر سينگر / برگردان: علی‌محمد طباطبايی

اگر شما ثروتمند بوديد آيا سعادتمندتر هم می‌بوديد؟ بسياری از مردم بر اين باور هستند كه با افزايش ثروت خوشبخت‌تر می‌شوند. ليكن تحقيقاتی كه طی ساليان دراز در همين رابطه انجام شده است حكايت از آن دارد كه ثروت بيشتر فقط هنگامی متضمن سعادت بيشتر است كه فردی كه به ثروت می‌رسد در سطح درآمدی پائينی قرار داشته باشد. برای مثال مردم در ايالات متحده آمريكا به طور متوسط از مردم زلاندنو ثروتمندتر هستند، اما سعادتمندتر نمی‌باشند. آنچه شگفت انگيز تر است اين كه مردم اتريش، فرانسه، ژاپن و آلمان به نظر می‌رسد كه از مردمی كه در كشورهايی به مراتب فقير تر زندگی می‌كنند، مانند كشورهای برزيل، كلمبيا و فيليپين، احساس خوشبختی بيشتری ندارند.

لینک مستقیم به مطلب